«δυαδικόν»

 τη γεύση του δέρματος που έχει οργωθεί

από χέρια ανήμπορα, πυρρός, αγκυλωμένα

τις ίριδες ημισέληνα, τ’ αγκιστρωμένα χείλη

η ιέρεια που οδηγεί την τέλεση του Έργου

ο πιστός που το μυστήριο δέχεται κοινωνόντας

ο αποθαμός του νόμου των θέων, να ‘μαστε πάντα ένας

μα να που πάντα η νύχτα διαδέχεται την μέρα