χ ο ρ ε ύ ε ι αργοσαλεύοντας στο ημίφως
ίσως αόρατοι α ν έ μ ο ι την κινούν
Αργόσυρτους στίχους
μιας βραχνής φωνής
σ ι γ ο τ ρ α γ ο υ δ ε ί
και τα κλειστά της μάτια
την πηγαίνουν μακρυά
με κάθε λίκνισμα
και κάθε λέξη
τα χέρια της
λευκά ρ α γ ί σ μ α τ α στο σκοτάδι
τα μαλλιά της
φως φανοστάτη σε θύελλα χιονιού
και από κάτω της
στον κόσμο των νεκρών
δ έ ο ς και σ ι γ ή
Σχόλια